Przejdź do treści

BIEŁWICA Runy polskie

BIEŁWICA
Runy polskie
w 18 znaków

Niniejsze króciutkie opracowanie jest wstępem do szybkiej, łatwej i przyjemnej nauki duchowego
wykorzystania jednego z najbardziej wdzięcznych sposobów zapisu naszego języka. Mowa o
biełwicy – łatwej w zapisie, nieco trudniejszej w odczycie. A nade wszystko niezwykle sprawnej
w zarządzaniu skłonnościami spełnienia.
Czym jest biełwica?
Biełwica jest domniemanym, powszechnym pismem starożytnych Słowian Zachodnich. Piszę
domniemanym, bo bzdurny dogmat historyczny o niepiśmienności naszych przodków nadal
obowiązuje w kręgach akademickich. A każda próba zwrócenia uwagi na dziury w tym dogmacie
kończy się najbardziej rzeczowym wyśmianiem i zruganiem na jakie stać jego wyznawców. Bo
niczym więcej rzeczowym nie mogą się skończyć. Ale cóż, jak rzekł doc. Józef Kossecki:
“Historycy są oduczeni precyzyjnych, profesjonalnych metod analizy. Oni robią tylko analizę na
zasadzie, że ten autorytet to tak twierdzi, ale ten drugi autorytet to tak twierdzi. Poza tym analizy
ich są całkowicie nieporadne.”
Ale zostawmy przepychanki uczonych im samym. Zwłaszcza, że nie mają w ogóle pomysłu na to
jak Biełwicę zastosować. Podobnie jak znaczna część rodzimych dziejów, którzy co najwyżej
potrafią wykrzywić twarz w grymasie pogardy dla znalezisk, których nie przyklepał jakiś ich
autorytet. Zupełnie nie pomni, że wartość narzędzia poznaje się po zmianach, których dzięki niemu
możemy doświadczyć. Jednak wieszczowie kierują się nieco odmiennymi prawami.

Toteż zastanówmy się do czego może się nam Biełwica przydać? Otóż:
• Do zapisu i odczytu, a więc jak mogli byśmy dziś, gdy większość z nas jest piśmienna,
powiedzieć – zupełny analfabetyzm obrazowości
• Do wykorzystania w malarstwie i w rzeźbie, ale i do pisania na naklejkach słoików w babcinej
piwnicy
• W rytach, i w obrzędach gdy religia powszechna nie potrafi należycie odpowiedzieć na pytania
dotyczące naszych przeżyć, a nie chcemy odchodzić do obcych, egzotycznych szkół
• Do rozmowy z podświadomością i to wykorzystując Słowo, a więc tę wartość, do której jako
Słowianie z nazwy jesteśmy powołani
• Do wgłębienia się w tkaninę dźwięku przy pomocy zestawu narzędzi do poruszania wyższymi i
bardziej przyczynowymi wobec jawy światami
• I ostatecznie do pozyskania wiedzy naszego wyższego JA.
Załóżmy więc, by uciąć spory dziejowe, że biełwica może być narzędziem wewnętrznej pracy
współczesnego człowieka, który nie ma czasu zajmować się doskonalszymi sposobami zapisu tj.
glęgolicą.
Wzmacnianie marzeń
Więcej na temat podzielonej na dwa stopnie szkoły duchowego wykorzystania biełwicy
opowiedziałem w książce “Biełwica — obrazowanie”. Ukazana została tam błyskotliwość
przekształceń kryjących się za tymi prostymi znakami – w świecie praw. Gdy poprzez żarna i
wirujące skrzydła budowany jest obważanek fal składający się w sumaryczną częstotliwość Twojej
części świata. Wypada jednak przedstawić najprostszy ze sposobów nadprzyrodzonego wpływu.
Gdy o czymś marzysz wzmocnij marzenie jednym ze znaków biełwicy wświetlając w marzenie
jego rozbłyskujący kształt. Znak powinien być dobrze wybrany i połączony z marzeniem.

Tu uwaga. Gdy już wybierzesz znak – nie cofaj się, a szukaj sposobów jego wpływu by przyciągnąć
marzenie do rzeczywistości.
Zestaw bogów
Nie ma większego znaczenia na ile części roztrzaska się zwiercJAdło wszechświata, tym bardziej, że
pęka w rozmaitych warstwach istnienia. Jest zatem 49-znakowa bukwica i głagolica, 40-znakowa
glęgolica i runica, jest również 18-znakowa biełwica. Jak wiemy słowiańska tradycja
osiemnastoznakówki w swych odmianach nazywa znaki imionami bogów. Aby nie popadać w
bałwochwalstwo możemy traktować ich jako przodków lub moce umysłu.

A
As — a, ą – świadomość. Iskra boga w człowieku
B
Bieł — b – działanie, czyn błogosławiony.
C
Czarnobóg — c, cz, ć, z, ż, rz, ź – oczekiwanie lub siła niszcząca
D
Darzbóg — d, dź, dż – obdarowywanie, dobro, szczęście.
E
jErowit — e, ę – siła wykorzystywania przeciwieństw by nam służyły, zdrowie.
G
Herb — g, h – znak spajający rodzinę
I
Jesza — i, j, y – jestestwo, istnienie
K
Kupało — k – uwewnętrznienie, wewnętrzny głos, czystość.
L
Lela — l, ł – młoda siła kobieca

M
Mokosza — m – gospodarstwo, płodność ziemi
N
Nica — n, ń – nicość, zupełna cisza, odejście od biegu spraw
O
Odin — o – bóg jedyny. Pierwszy jego podział. Mówi, że wszystko jest jednością przeciwieństw.
P
Perun — p – zwycięskie uderzenie
R
Raróg — r – wędrowka i wolność poprzez światło
S
Swarg — s, ś, sz – siła słońca, moc napełniająca pole wokół człowieka
T
Trojan — t – zaplatanie sił do działania, przygotowanie, strojenie
U
Udrzec — u, ó – zarobek, praca, skarb
W
Weles — w, f – wola i wierność woli

Nie zamierzam tu uzasadniać takiego wyboru, ani przyporządkowań. Mogę co najwyżej podbić za
zgodność z tym co wydaje mi się najlepsze, spójne, zwięzłe i odzwierciedlające możliwości jakie
stoją przed człowiekiem. Jeśli pojawił się gdzieś błąd ortograficzny, a wiem, że tak, oznacza to, że
słowu temu należy się bliżej przyglądnąć.

Biełwica Runy polskie pobierz w formie pdf

źródło: http://siwyjar.pl/a/

Koszyk