Przejdź do treści

Jak fazy Księżyca na nas wpływają

Księżyc jest istotnym elementem naszego życia na Ziemi.

Siły wzajemnych oddziaływań Słońca, Księżyca i Ziemi nakładają się liniowo, kiedy Księżyc przyjmuje pozycje nazywane przez nas pełnią i nowiem.
Pomnożone siły planety, księzyca i gwiazdy wywołują pływy syzygijne wody – czyli pływy wielokrotnie silniejsze niż normalnie.
Dotyczy to oczywiście również wody naszych ciał – wody, z której w 78% jesteśmy zbudowani. (pomyśl 3/4 Ciebie jest płynne 🙂

Wykonuje się obecnie szereg badań dotyczących oddziaływania księżyca na organizm ludzki.

Jak fazy Księżyca na nas wpływają?

 

Stwierdzono np. iż podczas pełni i nowiu w ludzkim organizmie wytwarza się więcej serotoniny. Zwiększa się krążenie krwi i podnosi poziom elektryczności w ludzkim organizmie. Zmienia się także wtedy zachowanie człowieka, ponieważ zwiększa się ilość dodatnich jonów w powietrzu.
Stwierdzono np. że pełnia powoduje zwiększenie płodności, jak i zauważono, że podczas pełni zwiększa się liczba urodzeń.
Nie poleca się natomiast wykonywania podczas pełni operacji, ponieważ krążenie jest wtedy bardziej intensywne, a zatem zwiększa się ryzyko krwotoku.

 

Podczas nowiu ludzie generalnie czują się pełni sił witalnych, gotowi rozpocząć nawet najbardziej śmiałe przedsięwzięcia. Wszelkie plany czy postanowienia będą w tym czasie konsekwentnie realizowane. Świadomie podejmowane mocno i na dobre zakodują się w naszej podświadomości. Łatwo wówczas o konsekwencję i wytrwałość.

 

Często traktuje się blask Księżyca jako symbol wewnętrznej świetlistej natury umysłu, symbol spokoju, symbol obudzenia magnetyzmu ciała, czy też symbol oświecenia. 
Bez wątpienia otwarcie się na uświadamianie sobie i odczuwanie faz Księżyca sprzyja lepszemu i pogłębionemu odczuwaniu otaczającej nas przody i kosmosu, a poprzez to harmonizuje naszą podświadomość i działa uzdrawiająco na ciało fizyczne.  

Istnieje ćwiczenie, w którym skupiamy się na wyobrażaniu sobie wchłaniania blasku Księżyca. Uważa się, iż oddziałuje to na człowieka bardzo uspokajająco, równoważąco i sprzyja rozwojowi jasnowidzenia.
Blask Księżyca dobrze wyraża istotę  wewnętrznego blasku naszej świadomości. Spokój i równowaga są niczym snujący się nocą kojący blask Księżyca.
 

Pamiętanie o fazach Księżyca jest także pomocne w odczuwaniu energii otaczającej nas przyrody i energii Ziemi.
Obserwowanie rytmów przyrody i rytmów nieba od wieków sprzyjało ludzkości w doświadczaniu głębi i harmonii w otaczającej nas rzeczywistości.

 

{module Księżyc}

Obecna fazy Księżyca

(obrazek poniżej pokazuje faktyczną, aktualną fazę Księżyca)

kształt  ) reprezentuje księżyc rosnący (od nowiu do pełni)
kształt  (  reprezentuje księżyc malejący (po pełni – od pełni do nowiu)

jak Księżyc na nas wpływa

O fazach Księżyca słów parę…

Księżyc nie ma własnych źródeł świecenia. Jest ciałem ciemnym, które świeci tylko odbitym światłem słonecznym. Powierzchnia Księżyca jest dlatego zawsze oświetlona tylko w połowie.
Gdy Ziemia znajduje się między Słońcem i Księżycem, przy czym Słońce, Ziemia i Księżyc nie leżą dokładnie na jednej prostej, na niebie świeci pełna tarcza Księżyca. Mówimy że Księżyc jest w pełni (faza: pełnia).
Po pełni widzimy coraz mniejszą z każdym dniem część oświetolonej powierzchni Księżyca.
Po obiegnięciu przez Księżyc czwartej części drogi wokół Ziemi widoczna będzie tylko lewa połowa oświetlonej części jego powierzchni. Księżcy jest wtedy w ostatniej kwadrze. Po przejściu dalszej ćwiartki swojej drogi Księzyc znajdzie się między Słońcem i Ziemią. W tym momencie zwraca ku nam swoją nieoświetloną część. Na niebie go nie widać – jest w nowiu. Nie całe dwa dni po nowiu zauważymy na niebie wąziutki sierp “nowego księżyca”, który w kolejnych dniach stale narasta. Siedem dni po nowiu zobaczymy już całą prawą stronę oświetlonej powierzchni Księżyca. Księżyc jest w pierwszej kwadrze. Po upływie dalszych siedmiu dni Księżyc jest znowu w pełni. Przebieg wszytkich czterech faz Księżyca nazywamy lunacją. Wielkość księżyca w lunacji nazywa się zwykle jego wiekiem. W nowiu wiek księżyca wynosi 0.0 dni, w pierwszej kwadrze 7.4 dni, w pełni 14.8 dnia, w ostatniej kwadrze 22,1 dnia.

Wystarczy jednakże gdy zapamiętamy, że poszczególne fazy w lunacji następują po sobie w przybliżeniu co 7 dni. Słabe pojeśnianie nieoświetlonej części powierzchni Księżyca tzw. światło popielate można dostrzec kilka dni po nowiu. Światlo popielate powstaje wskutek oświetlenia powierzchni Księżyca odbitym od Ziemi światłem słonecznym. Właśnie bliski nowiu Ziemia jest dla Księżyca w pełni i śilnie oświetla jego nocną stronę. Światlo popielate jest bardzo słabe. Księżyc odbija tylko 7% dochodzącego z siemi światla na powierzchnię Ziemi wraca jedynie częśc z niego.

Koszyk