W czasie zaćmienia warto ograniczyć zewnętrzne bodźce i zrezygnować z obserwowania samego zjawiska. Jednym z najważniejszych zaleceń jest również post - powstrzymanie się od jedzenia na czas zaćmienia. Jeśli nie jest to możliwe, najlepiej wybierać produkty jak najbardziej naturalne i nieprzetworzone.

Zaćmienie jest także ciekawym obrazem czasu przejścia pomiędzy Jugami – okresu, w którym stara era jeszcze całkowicie nie odeszła, a nowa jeszcze w pełni nie nadeszła. Prawa starego porządku mogą działać wówczas ze szczególną intensywnością, podczas gdy jednocześnie zaczynają ujawniać się już jakości charakterystyczne dla nowego. Z tym obrazem współgra przywoływany przekaz ludu Taos, według którego w czasie wielkiego przejścia to, co sztuczne, zmienione i przetworzone, zaczyna powracać do swojego naturalnego stanu.

Można spojrzeć na ten proces również głębiej - jako na zaproszenie do rozpoznania tego, co naturalne i prawdziwe w nas samych. Zaćmienie nie musi być czasem kierowania uwagi na zewnętrzne zjawiska. Przeciwnie, może stać się momentem zatrzymania codziennego pędu, odłożenia telefonu, wyciszenia natłoku informacji i spotkania ze sobą bez kolejnych bodźców.

To szczególny czas na medytację i praktykę wglądu.

Warto usiąść w ciszy, skierować uwagę do swojej głębi i zadać sobie pytanie o własną prawdziwą naturę - o to, kim jesteśmy poza ciałem, rolami, historiami i wszystkim, z czym na co dzień się utożsamiamy. W tradycjach duchowych ta prawdziwa natura opisywana jest na różne sposoby: jako natura Buddy, duch, część Boga czy Absolutu.

Nie chodzi o zdobywanie nowych zdolności ani kolejnych niezwykłych umiejętności. Chodzi o przypomnienie sobie, kim naprawdę jesteśmy i rozpoznanie mocy, która już w nas jest. Czas zaćmienia może stać się przestrzenią, w której zamiast szukać odpowiedzi na zewnątrz, na chwilę zatrzymujemy się i kierujemy uwagę ku sobie.